14 MAYIS'A giden yolda son viraja girildi... Küresel sonuçları olacak seçime gidiyoruz. AZ kaldı... Bir tarafta 20 yıldır yenilemeyen Başkan Erdoğan, diğer tarafta ise BEŞTEPE'yi almak isteyen MASA... Gelin 20 yılın üzerinden bakalım.
Bizi neyin beklediğini anlamaya çalışalım...
Kemal Derviş...
Parkinson tedavisi görüyordu. 74 yaşında hayatını kaybetti. 2001 krizi sonrası dönemin koalisyon hükümeti tarafından ekonomi yönteminin başına getirilmişti. Kemal Derviş, dönemin Başbakanı Bülent Ecevit'in davetiyle, uzun yıllar görev yaptığı Dünya Bankası'ndan ayrılarak Türkiye'ye dönmüş hükümette görev almıştı. Derviş, 2001 krizinin ardından Türkiye'nin ekonomik krizden çıkma reçetesini hayata geçirmesiyle biliniyordu. Derviş, KÜRESEL bir bakış açısına sahip bir isimdi. Bu nedenle CEM BOYNER'in başlattığı harekete de destek oluyordu.
Kendi gibi düşünen insanlar bir araya geliyor, ancak siyaseten yol alamıyordu.
Sonra aynı felsefe bir şekilde KRİZDEN sonra kurulan AK PARTİ'ye uzanıyordu. O dönemki AK PARTİ, Erdoğan'a ait değildi. OY alan seçimlerin kazanılmasında bütün yükü sırtlayan Erdoğan'dı. Ancak partinin felsefesi de kadroları da farklı bir frekansa yakındı.
OY'ları Erdoğan alsa da kadrolar üzerinde daha çok Abdullah Gül Bey'in ağırlığı gözleniyordu. Yani KÜRESEL bakış açısıyla olaylara yaklaşan EKOL'ün...
Bu damar Türkiye'de çok güçlüydü. Özellikle 1980'den sonra siyaseti yönlendiren güçtü.
İstanbul'da doğan Kemal Derviş, yüksek lisans ve lisans derecelerini İngiltere'de London School of Economics'te, doktorasını ise ABD'de Princeton Üniversitesi'nde tamamladı.
1977'de Dünya Bankası'nda görev aldı.
Ortadoğu ve Kuzey Afrika'dan sorumlu başkan yardımcılığına yükseldi.
2001'de Türkiye krizle yere serilince, davet edildi. 22 yıldır sürdürdüğü Dünya Bankası'ndaki görevinden ayrıldı. Geldi... Reçetesini yazdı. Başarılı da oldu.
İktidara gelen AK PARTİ, bunu sürdürdü. Derviş siyaset mekanizması içinde yer alsa da CHP'den vekil olmayı tercih etti. Sonra bunu da bırakıp Birleşmiş Milletler Kalkınma Programı Başkanlığı görevine atandı.
En son Mart 2005'te Center for Global Development İşbirliği ile "For a Better Globalism" (Daha İyi Bir Küreselleşme) adlı kitabını yayımladı. Derviş, kriz nedeniyle tasfiye olacak siyasi yelpaze tarafından davet ediliyordu. Ancak umudunu kendisine bağlayanlar, siyaseten sonuçlarını göremiyordu. Tasfiye oluyor ve AK PARTİ yürüyüşüne başlıyordu. 28 Şubat ve estirdiği siyasi ekonomik rüzgar, arkasından gelen EKONOMİK kriz ve Erdoğan'ın sahne alışı... Örgü böyleydi. AK PARTİ geldiği halde, yasaklı olan Erdoğan gerçeği ortada duruyordu. O da aşıldı. Sonrasında Erdoğan hem yerleşik düzenle hem de kendi partisi içinde büyük mücadeleye başladı.
Bu öyle bir savaştı ki temposu her gecen gün artıyordu. Zaten 20 yılda ya��ananlar ortada.
Tekrar etmenin bir anlamı da yok. Başkan Erdoğan hem kendisinin yanında olup kendisine karşı olanlardan hem de yerleşik görünmeyen güçlerden kurtuluyordu.
Operasyonların ardı arkası kesilmese de devam ediyor ve günün sonunda galip gelen oluyordu. Kavga büyüdükçe, Erdoğan partisinin de rahmetli Kemal Derviş'in de ekonomik politikalarından uzaklaşıyordu.
KÜRESEL BAKIŞ AÇISIYLA yol alan EKOL'ü itiyor, kendi açtığı yolda ilerliyordu. Bu da Abdullah Bey gibi Ahmet Davutoğlu gibi ve Ali Babacan gibi isimlerin de parti içinde kendilerine yer bulmakta zorlandığı dönemi başlatıyordu. Bu da doğal olarak ayrılıkları kapının önüne getirip bırakıyordu. Kopuşlar yaşanıyordu. Zaten fikri anlamda yolarını ayrılalı çok olmuştu. Sadece görünmesi gerekiyordu. O da oluyordu. 15 Temmuz'a uzanan yol ise son noktaydı. O saatten sonra ise bir daha asla ve kat'a bir araya gelme ihtimalleri kalmıyordu.
Türkiye KÜRESEL ANLAYIŞIN dışına çıkıyordu.
Olaylara "ÖNCE TÜRKİYE" merceğiyle bakıyordu. Bu da YERLİ-MİLLİ mottosu'nu getiriyor ve yaşananlara buradan bakılmasını sağlıyordu. Beklenmeyen bu hamlenin komplikasyonları olacaktı! Rahatsız olanlar tepkisini gizleyemezdi. Başta AVRUPA olmak üzere...
Bir de Rusya'nın Ukrayna'ya girmesi ve enerji başta olmak üzeri tedarik zincirlerini kopartıp atması AB'yi sarsmaya yetiyor da artıyordu bile...
Silahların gölgesi her yere yayılınca 14 Mayıs'taki seçim Türkiye için de BATI için de kaçınılmaz olarak hayati önem sahip bir hal alıyordu.
yazının devamı
Bizi neyin beklediğini anlamaya çalışalım...
Kemal Derviş...
Parkinson tedavisi görüyordu. 74 yaşında hayatını kaybetti. 2001 krizi sonrası dönemin koalisyon hükümeti tarafından ekonomi yönteminin başına getirilmişti. Kemal Derviş, dönemin Başbakanı Bülent Ecevit'in davetiyle, uzun yıllar görev yaptığı Dünya Bankası'ndan ayrılarak Türkiye'ye dönmüş hükümette görev almıştı. Derviş, 2001 krizinin ardından Türkiye'nin ekonomik krizden çıkma reçetesini hayata geçirmesiyle biliniyordu. Derviş, KÜRESEL bir bakış açısına sahip bir isimdi. Bu nedenle CEM BOYNER'in başlattığı harekete de destek oluyordu.
Kendi gibi düşünen insanlar bir araya geliyor, ancak siyaseten yol alamıyordu.
Sonra aynı felsefe bir şekilde KRİZDEN sonra kurulan AK PARTİ'ye uzanıyordu. O dönemki AK PARTİ, Erdoğan'a ait değildi. OY alan seçimlerin kazanılmasında bütün yükü sırtlayan Erdoğan'dı. Ancak partinin felsefesi de kadroları da farklı bir frekansa yakındı.OY'ları Erdoğan alsa da kadrolar üzerinde daha çok Abdullah Gül Bey'in ağırlığı gözleniyordu. Yani KÜRESEL bakış açısıyla olaylara yaklaşan EKOL'ün...
Bu damar Türkiye'de çok güçlüydü. Özellikle 1980'den sonra siyaseti yönlendiren güçtü.
İstanbul'da doğan Kemal Derviş, yüksek lisans ve lisans derecelerini İngiltere'de London School of Economics'te, doktorasını ise ABD'de Princeton Üniversitesi'nde tamamladı.
1977'de Dünya Bankası'nda görev aldı.
Ortadoğu ve Kuzey Afrika'dan sorumlu başkan yardımcılığına yükseldi.
2001'de Türkiye krizle yere serilince, davet edildi. 22 yıldır sürdürdüğü Dünya Bankası'ndaki görevinden ayrıldı. Geldi... Reçetesini yazdı. Başarılı da oldu.
İktidara gelen AK PARTİ, bunu sürdürdü. Derviş siyaset mekanizması içinde yer alsa da CHP'den vekil olmayı tercih etti. Sonra bunu da bırakıp Birleşmiş Milletler Kalkınma Programı Başkanlığı görevine atandı.
En son Mart 2005'te Center for Global Development İşbirliği ile "For a Better Globalism" (Daha İyi Bir Küreselleşme) adlı kitabını yayımladı. Derviş, kriz nedeniyle tasfiye olacak siyasi yelpaze tarafından davet ediliyordu. Ancak umudunu kendisine bağlayanlar, siyaseten sonuçlarını göremiyordu. Tasfiye oluyor ve AK PARTİ yürüyüşüne başlıyordu. 28 Şubat ve estirdiği siyasi ekonomik rüzgar, arkasından gelen EKONOMİK kriz ve Erdoğan'ın sahne alışı... Örgü böyleydi. AK PARTİ geldiği halde, yasaklı olan Erdoğan gerçeği ortada duruyordu. O da aşıldı. Sonrasında Erdoğan hem yerleşik düzenle hem de kendi partisi içinde büyük mücadeleye başladı.
Bu öyle bir savaştı ki temposu her gecen gün artıyordu. Zaten 20 yılda ya��ananlar ortada.Tekrar etmenin bir anlamı da yok. Başkan Erdoğan hem kendisinin yanında olup kendisine karşı olanlardan hem de yerleşik görünmeyen güçlerden kurtuluyordu.
Operasyonların ardı arkası kesilmese de devam ediyor ve günün sonunda galip gelen oluyordu. Kavga büyüdükçe, Erdoğan partisinin de rahmetli Kemal Derviş'in de ekonomik politikalarından uzaklaşıyordu.
KÜRESEL BAKIŞ AÇISIYLA yol alan EKOL'ü itiyor, kendi açtığı yolda ilerliyordu. Bu da Abdullah Bey gibi Ahmet Davutoğlu gibi ve Ali Babacan gibi isimlerin de parti içinde kendilerine yer bulmakta zorlandığı dönemi başlatıyordu. Bu da doğal olarak ayrılıkları kapının önüne getirip bırakıyordu. Kopuşlar yaşanıyordu. Zaten fikri anlamda yolarını ayrılalı çok olmuştu. Sadece görünmesi gerekiyordu. O da oluyordu. 15 Temmuz'a uzanan yol ise son noktaydı. O saatten sonra ise bir daha asla ve kat'a bir araya gelme ihtimalleri kalmıyordu.
Türkiye KÜRESEL ANLAYIŞIN dışına çıkıyordu.
Olaylara "ÖNCE TÜRKİYE" merceğiyle bakıyordu. Bu da YERLİ-MİLLİ mottosu'nu getiriyor ve yaşananlara buradan bakılmasını sağlıyordu. Beklenmeyen bu hamlenin komplikasyonları olacaktı! Rahatsız olanlar tepkisini gizleyemezdi. Başta AVRUPA olmak üzere...
Bir de Rusya'nın Ukrayna'ya girmesi ve enerji başta olmak üzeri tedarik zincirlerini kopartıp atması AB'yi sarsmaya yetiyor da artıyordu bile...
Silahların gölgesi her yere yayılınca 14 Mayıs'taki seçim Türkiye için de BATI için de kaçınılmaz olarak hayati önem sahip bir hal alıyordu.
yazının devamı
Hiç yorum yapılmamış
YAZARIN DİĞER MAKALELERİ
Tümü
BU KATEGORİDEKİ DİĞER MAKALELER
ÖNE ÇIKANLAR
Tümü
Bekir Hazar : Hayaletlerimiz uzayda
4453 kez izlendi
Özay Şendir : Katar’daki ASELSAN şehitlerinin sırrı...
1586 kez izlendi
Nedim Şener : ABD’nin silahlandırdığı 13 bin PKK/SDG’li...
1069 kez izlendi
Bercan Tutar : İran savaşındaki büyük resim: Trans-Haza...
560 kez izlendi
Ahmet Hakan : İlahi anketi
3498 kez izlendi
Yücel Koç : Dünyada Siyonizm’in, Türkiye’de Kemalizm’in...
822 kez izlendi
İbrahim Karagül : Bu son viraj ey insanlık! Küresel fır...
544 kez izlendi
Ferman Karaçam : Karanlığın yeni piyonu Kurişi mi?
3588 kez izlendi
Nedim Şener : Bir MOSSAD ajanı, bir CIA ajanı, bir CHP’...
2570 kez izlendi
Ali Karahasanoğlu : Belçikalı Bakan, Anıtkabir’de niye ...
1278 kez izlendi
İbrahim Karagül : Türkiye İsrail’i vurmalı! Ne o, ürper...
1735 kez izlendi
Nedim Şener : Murat Kapki de itirafçı oldu: İhalelerden...
594 kez izlendi
EN POPÜLER GÜNÜN YAZISI
YAZARLAR
YORUM YAPIN
Yorumlarınız editörlerimiz tarafından okunup onaylandıktan sonra yayına alınacaktır.